Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

Μικροί Θαλασσόλυκοι.


Μια διασκεδαστική περιπέτεια στην θάλασσα, για τρία μικρά αγόρια.

γιαγιά Ευνίκη

Ας γίνουμε φίλοι!


Μια περίεργη φιλία αναπτύσσεται ανάμεσα σε μια μέλισσα και ένα αγόρι.

Ας γίνουμε φίλοι!

 

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια κυψέλη μεγάλη, με πολλές πολλές μέλισσες ζούσε κι ένα μικρό μελισσάκι. 
Γλυκό σαν ζάχαρη, σαν μέλι. Ζαχαρία το λέγανε.
Του άρεσε πολύ το μελισσοσχολείο. Μάθαινε πολλά και θαυμαστά πράγματα εκεί. Είχε και πολλούς φίλους.
Η μελισσοδασκάλα έλεγε πως σε λίγες μέρες θα ήταν όλοι τους έτοιμοι να βγουν από την κυψέλη. 
Να πάνε έξω στον μεγάλο κόσμο. Να δουν από κοντά όλα αυτά τα όμορφα λουλούδια, που μέχρι τώρα τα βλέπουν μόνο στα μελισσοβιβλία και στα βίντεο.
Τους έλεγε επίσης πως θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με τους κινδύνους που θα συναντήσουν και να θυμούνται όλες τις οδηγίες αντιμετώπισής τους.

Αυτό το τελευταίο τάραξε πολύ τον Ζαχαρία. Α! όχι αν είναι έτσι, αν το τίμημα για τα ωραία πράγματα που θα δει, είναι οι κίνδυνοι που πρέπει να αντιμετωπίσει, καλύτερα να μείνει στην κυψέλη. Να βλέπει τα βιβλία του και τα βίντεο.

Μα ήρθε η μεγάλη ώρα! Τα άλλα μελισσάκια πέταξαν γεμάτα χαρά, αγωνία, περιέργεια και βγήκαν από την κυψέλη.
Μα ο Ζαχαρίας δεν ήθελε με τίποτα να βγει. Του δίνει μια σπρωξιά η μελισσοδασκάλα και βρίσκεται έξω από την κυψέλη!

Απίστευτο! Πόσο, μα πόσο, μα πόσο, τεράστιος ο κόσμος! Αυτό ήταν απόλυτα τρομακτικό!
Μα τι ωραίες μυρωδιές, τι εξαιρετικές λιχουδιές, κρύβονταν στα πανέμορφα ζωντανά λουλούδια!
Τα άλλα μελισσάκια πέταξαν με χαρά και όρεξη και άρχισαν να μαζεύουν όλων των ειδών τις λιχουδιές.
Ο Ζαχαρίας δεν άντεξε στον πειρασμό. Νίκησε τον φόβο του. Εκεί πέρα, λίγο πιο μακριά, φαινόταν μια μαργαρίτα μοσχομυριστή, σκέτη λιχουδιά.
-Απ’ αυτήν θα ξεκινήσω σκέφτηκε και πέταξε προς αυτήν.
Μα μόλις ετοιμαζόταν να προσγειωθεί επάνω της… ένα τεράστιο, πελώριο, γιγάντιο, θεόρατο, πλάσμα που έκανε πολύ φασαρία, ένα μικρό αγόρι, έκοψε με το χέρι του την μαργαρίτα.
Η στιγμή ήταν συγκλονιστική! Ο Ζαχαρίας έπαθε κρίση πανικού βλέποντας το αγόρι. Έκλεισε τα μάτια του και τα φτερά του και λιποθύμησε πέφτοντας πάνω στο χέρι του αγοριού.
Το αγόρι βλέποντας τη μέλισσα στο χέρι του, άρχισε να τσιρίζει παθαίνοντας κι αυτό κρίση πανικού! Έπεσε ανάσκελα στο χορτάρι.

Ο ήλιος έλαμπε, κι εκείνη τη στιγμή για λίγα δευτερόλεπτα, τόσο λίγα που δεν μπορεί το μάτι των μεγάλων ανθρώπων να τα αντιληφθεί, πέταξε πάνω από τους δυο λιπόθυμους ένα πλάσμα μαγικό!
Μια καρπουζοκαμηλοπαρδαλοπεταλούδα! Ναι όπως το ακούσατε! Καρπουζοκαμηλοπαρδαλοπεταλούδα!

Α! να σας πω! Αυτήν η Λουλουλού, έτσι την λέω εγώ γιατί είναι πολύ μεγάλο το όνομά της, πριν πολλά χρόνια ήταν κανονική καμηλοπάρδαλη. 
Με τον μακρύ λαιμό της έφτανε και τα πιο ψηλά και τρυφερά φύλλα να φάει. 
Ένιωθε προνομιούχα απέναντι σε όλα τα άλλα φυτοφάγα ζώα της σαβάνας!

Μέχρι που μια μέρα βρέθηκε μπροστά στο μαγικό καρπουζόδεντρο της σαβάνας!
Αυτό ήταν μοναδικό! Γιατί όπως γνωρίζετε, δεν υπάρχουν καρπούζια στην σαβάνα, μα ούτε και δέντρα που κάνουν καρπούζια.
Είχε λοιπόν σ’ αυτό το δέντρο έναν κόκκινο λαχταριστό και μυρωδάτο καρπουζοανθό, στα πολύ πολύ ψηλά κλαδιά.
Όσο κι αν τέντωνε η καμηλοπάρδαλη τον λαιμό της δεν τον έφτανε.
Εκείνη την ώρα είδε μια πεταλούδα που πετούσε και πήγαινε να φάει τον καρπουζοανθό. 
-Έλεος! Φώναξε η καμηλοπάρδαλη, θα μου φάει το λουλούδι! Αχ! και να ‘μουν κι εγώ μια πεταλούδα τώρα, για να φτάσω τον καρπουζοανθό!
Κάνει ένα σάλτο δυνατό και χράπ!
Καταπίνει μαζί τον καρπουζοανθό και την πεταλούδα!
Αυτό ήταν! Ο καρπουζοανθός ο μαγικός, έκανε συγχώνευση αρχείων! Την μεταμόρφωσε σε καρπουζοκαμηλοπαρδαλοπεταλούδα!
Από τότε αυτή η Λουλουλού γυρνά τον κόσμο κι όποτε της κατέβει στο κεφάλι, πετά μαγική καρπουζόσκονη.
Ε! Να Λοιπόν! Είναι αυτό που λένε να μη σου τύχει! Βρέθηκε αυτή η Λουλουλού εκείνη τη στιγμή πάνω από τον Ζαχαρία και το αγόρι και πέταξε επάνω τους λίγη μαγική καρπουζόσκονη.

Ε! Μη φοβάστε! Δεν έγινε συγχώνευση αρχείων για να εμφανιστεί κανένα ζαχαρομαργαριτοπαιδάκι! Όχι! Όχι!
Μόνο έκανε το μελισσάκι και το αγοράκι να μπορούν να μιλούν μεταξύ τους χωρίς χρήση τρανσλάτορα, μεταφραστή δηλαδή!
Μόλις έπεσε η καρπουζόσκονη επάνω τους, οι δυο λιπόθυμοι άνοιξαν τα μάτια τους! Και οι δυο μαζί είπαν:
-Ευτυχώς είμαι ζωντανός! Μα τί έπαθε ετούτος εδώ;

Απίστευτο ο ένας μπορούσε να ακούσει τα λόγια του άλλου!
Έπιασαν λοιπόν κουβέντα. Ξέχασαν τους φόβους τους, τα ξέχασαν όλα! Σπουδαίο πράμα η κουβέντα!
Κουβέντα στην κουβέντα, ανακάλυψαν πως ο ένας φοβόταν τον άλλον. 
Αυτό που λέει η παροιμία «Ο Γιάννης φοβάται το θεριό και το Θεριό τον Γιάννη»
Αποφάσισαν λοιπόν να συνεργαστούν. 
Το αγόρι θα προστάτευε τον Ζαχαρία από τους εχθρούς του, τις αράχνες, τα σπουργίτια και τα άλλα πουλιά διώχνοντάς τα.
Και το μελισσάκι ο Ζαχαρίας θα προστάτευε το αγόρι από όποιο άλλο παιδί προσπαθούσε να τον πειράξει.
Καλά, αυτό το τελευταίο είχε μεγάλη επιτυχία!
Μόλις το αγόρι έλεγε «Ζαχαρία επάνω τους» και τα άλλα παιδιά έβλεπαν το μελισσάκι να πετά προς το μέρος τους, έφευγαν τρέχοντας!
Το αγόρι και ο Ζαχαρίας έγιναν φίλοι αχώριστοι.
Όσο για την καρπουζοκαμηλοπαρδαλοπεταλούδα και την μαγική καρπουζόσκονη δεν έχω ξανακούσει τίποτα γι’ αυτές. Εσείς;

ΤΕΛΟΣ

Γιαγιά Ευνίκη

Το κρυφτό του Θοδωρή


Η γιαγιά και το μικρό εγγονάκι της παίζουν κρυφτό. Περίεργα πράγματα όμως συμβαίνουν.

γιαγιά Ευνίκη

τζιγκαλισι


Παλιό ελληνικό λαϊκό παραμύθι. Από τις διηγήσεις του πατέρα μου, όταν κάποτε πριν από πολλά χρόνια ήμουν κι εγώ παιδί.

τα οχυρά της υγιεινής ζωής

Τα μαγικά σκουφιά

Το δάκρυ του Θοδωρή.

Η Μαρούλα