Ένας παράξενος ζωολογικός κήπος

Ένας παράξενος ζωολογικός κήπος.

Κάποτε σε ένα σπίτι εκεί κοντά σας, υπήρχε ένα πάρκο ζωολογικό, λίγο διαφορετικό!

Ήτανε φτιαγμένο μέσα ένα δωμάτιο όμορφο παιδικό.

Στο δωμάτιο του μικρού του Σοφοκλή.

Ζούσανε στο πάρκο αυτό, κάποια ζώα αλλόκοτα, φανταστικά. Κρύβονταν συνήθως στα πιο απίστευτα μέρη. Ήτανε παράξενα!

Δεν ήταν σαν τα άλλα ζώα τα γνωστά.

Όλο τριγυρνούσανε τον μικρό τον Σοφοκλή!

Πρώτος και καλύτερος ήτανε ο Θελωγάτορας. Έμοιαζε με αλιγάτορα! Είχε ένα στόμα μεγάλο, αχόρταγο!

Κρύβονταν συχνά μέσα στο κουτί με τα παιχνίδια. 

Ήταν τύπος πρωινός! Ξυπνούσε νωρίς το πρωί μαζί με τον μικρό τον Σοφοκλή. Φώναζε όλη μέρα «Θέλω ετούτο», «Θέλω εκείνο», «Θέλω το μικρό» «Θέλω το μεγάλο».

Σήμερα ο  Θελωγάτορας του Σοφοκλή είχε μεγάλα κέφια από το πρωί.

Πρώτα ήθελε να φάει ένα κρουασάν σοκολατένιο και όχι γάλα με δημητριακά.

Αν δεν του έδινες αυτό που θέλει, ερχότανε αμέσως ο βοηθός του ο Γιατίπαρδος!

Νιαούριζε όλη την ώρα γύρω από τα πόδια του μπαμπά και της μαμάς, του παππού και της γιαγιάς.

Όχι όμως σαν τα άλλα τα γατιά! Φώναζε με φωνή συρτή γιατί, γιατί, γιατί, γιατί….

Δεν είχε σταματημό ο Γιατίπαρδος! Μπορούσε όλη μέρα να γιατιουρίζει, όπως λέμε νιαουρίζει!

Σήμερα ο Θελωγάτορας, ο αχόρταγος,  μετά το πρωινό, ήθελε ένα τρακτέρ. Πράσινο να είναι, παιδικό, ηλεκτρικό! Να ανεβαίνει ο Σοφοκλής και να οργώνει όλη την αυλή!

Η μαμά και ο μπαμπάς είπανε πως δεν θα πάρουν το παιχνίδι αυτό στον Σοφοκλή!

Αμέσως εμφανίστηκε ο Γιατίπαρδος με φωνή πιο δυνατή, πιο τσιριχτή! Γιατί, γιατί, γιατί, γιατί….

Είπαν η μαμά και ο μπαμπάς πως δεν γίνεται να πάρουν άλλο ένα παιχνίδι, γιατί γέμισε το σπίτι τους μ’ αυτά!

Μα εκείνη τη στιγμή έφυγαν και κρύφτηκαν στις φωλιές τους και ο Θελωγάτορας και ο Γιατίπαρδος. 

Ξέρετε γιατί; Επειδή ακούστηκε ένας βρυχηθμός, φοβερός και τρομερός!

Ήρθε ένα άλλο ζώο! Άγριο και τρομερό! Ήταν βασιλιάς της ζούγκλας στο δωμάτιο το παιδικό. 

Ήτανε το φοβερό Θυμιοντάρι! Είχε χαίτη άγρια και φοβερή! Είχε και φωνή που ήταν δυνατή! 

Το Θυμιοντάρι του Σοφοκλή, άλλοτε ήτανε μικρό, και άλλοτε γινότανε πολύ πολύ μεγάλο! Είχε και πολλές κρυψώνες! Ποτέ δεν ήξερες από που θα εμφανιστεί!

Πάντως τις πιο πολλές φορές εμφανιζότανε αμέσως μετά τον Θελωγάτορα και τον Γιατίπαρδο.

Όταν ερχόταν το Θυμιοντάρι δίπλα στον Σοφοκλή, έπαιρνε ο Σοφοκλής ένα ύφος φοβερό!  Νόμιζε πως ήταν πιο δυνατός και από ένα άγριο λιοντάρι!

Καμιά φορά πετούσε… όχι, όχι, μη φανταστείτε πως πετούσε φωτιές από το στόμα, αλλά πετούσε ό,τι έβρισκε μπροστά του!

Να, σήμερα που ζήτησε το τρακτέρ και ήρθε να του κάνει παρέα το Θυμιοντάρι, πέταξε την καινούρια του τρομπέτα και έσπασε η καημένη! 

Πήγε ο Σοφοκλής μαζί με το Θυμιοντάρι στο δικό του ζωολογικό πάρκο να κρυφτεί. Αυτό που ήταν μέσα στο δωμάτιό του!

Έκατσε στο πάτωμα και έκλαιγε ο μικρός ο Σοφοκλής. Τριγύρω του κάθονταν και τον κοίταζαν τα άγρια ζώα του πάρκου του. Ο Θελωγάτορας, ο Γιατίπαρδος και το Θυμιοντάρι!

Όμως στην ζούγκλα του δωματίου του Σοφοκλή, κρυβότανε και ένα άλλο θηρίο! Αυτό ήταν κυρίως νυκτόβιο και συνήθιζε να κρύβεται σε σκοτεινά μέρη.

Ήτανε η φοβερή Φοβοβάγια! Αυτή κρύβονταν άλλοτε στην σκοτεινή ντουλάπα, άλλοτε κάτω από το κρεβάτι, άλλοτε στα σκοτεινά μέρη της αυλής! 

Είχε κάτι μάτια τεράστια κίτρινα και γουρλωτά! 

Φώναζε κάθε βράδυ:

-Κουκουβάου, κουκουβάου, δεν θέλω να σε φάω!

Μα ο μικρός ο Σοφοκλής από τον φόβο του δεν άκουγε πολύ καλά και νόμιζε πως η Φοβοβάγια έλεγε:

Κουκουβάου, κουκουβάου, θέλω να σε φάω!

Έτρεχε τότε αμέσως ο Σοφκλής και κρυβότανε στην αγκαλιά της μαμάς και του μπαμπά!

Κι έμεναν τα άγρια θηρία μόνα τους, μες στις φωλιές τους να κοιμούνται δίχως να έχουνε παρέα!

Ευτυχώς στην ζούγκλα του σπιτιού του Σοφοκλή, υπήρχε ένας θηριοδαμαστής καταπληκτικός! Με πολλά πτυχία και περγαμηνές!

Υπήρχε ο Μέγας Αγαπόσαυρος! 

Ήτανε μεγάλος, απαλός και φωτεινός. Πάντα χαμογελαστός!

Πιο συχνά τον συναντούσε δίπλα στην μαμά και στον μπαμπά!

Όταν ερχόταν ο Αγαπόσαυρος όλα τα θεριά της ζούγκλας του Σοφοκλή, ημέρευαν και πήγαιναν ήσυχα να κρυφτούν και να κοιμηθούν!

Κάποια μέρα, καθώς ο Σοφοκλής θα μεγάλωνε και θα γινόταν ολοένα πιο σοφός, ο Αγαπόσαυρος θα έδιωχνε από την ζούγκλα του σπιτιού όλα τα θηρία! 

Ίσως να έμμενε στο σπίτι, καμιά παλιά, αναμνηστική φωτογραφία!

Να θυμίζει στον μεγάλο τον σοφό τον Σοφοκλή την σπουδαία τη δουλειά του Μέγα θηριοδαμαστή!

ΤΕΛΟΣ